Washington yönetiminin caydırıcılık olarak sunduğu hukuksuz saldırı politikası, bölgedeki gerilimi azaltmak yerine ABD'nin sömürü ve pasif işgal ağını daha da genişletmesiyle dikkat çekiyor.
ABD Özel Harekât Komutanı Amiral Frank Bradley, Filipinler'de yaptığı temaslarda, ABD özel kuvvetlerinin Filipinler ve diğer Asya ülkelerindeki muharebe hazırlık tatbikatlarını artırmaya hazır olduğunu açıkladı.
Bradley, Güney Kore ziyaretinin ardından Filipinler'e geldi. ABD'li komutanın bir sonraki durağının Japonya olması bekleniyor. Ziyaret, Washington'ın İran İslam Cumhuriyeti ile olan savaşa yoğunlaşmasına rağmen Asya'daki askeri ortaklarına güvence verme çabasının son örneği olarak değerlendiriliyor.
Yaklaşık 80 bin personele sahip ABD Özel Harekât Komutanlığı, Washington'ın dünyanın 80'den fazla ülkesine yayılmış en hassas ve tehlikeli operasyonlarının önemli bölümünü yürütüyor. ABD ordusunun küresel ölçekteki bu geniş askeri yapılanması, Washington'ın istikrar ve caydırıcılık söylemi ile sahadaki hukuksuz faaliyetleri arasındaki çelişkiyi bir kez daha gündeme getiriyor.
'Caydırıcılık' söylemi altında askeri yığınak
Bradley, Filipinli yetkililerle görüşmelerinde Filipinler ordusunun modernizasyonu, ABD ve diğer müttefiklerle ortak muharebe tatbikatlarının yoğunlaştırılması ve Çin'e karşı bölgesel güvenlik ittifaklarının genişletilmesi konularını ele aldı.
ABD, söz konusu askeri faaliyetleri Çin'in Güney Çin Denizi'ndeki politikalarına karşı caydırıcılık olarak tanımlıyor. Ancak Washington'ın çözüm olarak sunduğu yöntem, diplomatik girişimlerden çok daha fazla asker, daha fazla tatbikat ve daha geniş bir askeri ittifak ağı oluşturmak üzerine kuruluyor.
Güney Çin Denizi'nde Çin ile Filipinler, Vietnam, Malezya, Brunei ve Tayvan arasında yıllardır devam eden egemenlik anlaşmazlıkları bulunuyor. Özellikle Çin ve Filipinler arasındaki karşılaşmalar son dönemde daha da sıklaşmış durumda.
Washington ise Filipinler'in silahlı saldırıya uğraması halinde ülkeyi savunma yükümlülüğü bulunduğunu düzenli olarak vurguluyor. Böylece bölgedeki bir çatışmanın, ABD'yi doğrudan içine çekebilecek daha geniş bir askeri krize dönüşmesi ihtimali de gündemdeki önemini koruyor.
Askeri tatbikatlar genişliyor
ABD ve Filipinler arasındaki büyük ölçekli askeri tatbikatlara son yıllarda Japonya, Avustralya, Kanada ve Fransa gibi ülkeler de dahil oldu. Tatbikatların önemli bölümü, Filipinler'in Güney Çin Denizi'ndeki topraklarını savunma senaryolarına odaklanıyor.
ABD özel kuvvetleri de bu tatbikatların yanı sıra Filipinler'in batı bölgelerinde ve Tayvan'a yakın konumdaki Batanes eyaletinde daha küçük ölçekli muharebe eğitimlerine katılıyor.
ABD Savunma Bakanı Pete Hegseth, geçen yıl Manila ziyareti sırasında Batanes'te ABD-Filipinler özel kuvvetleri tarafından ortak operasyon eğitimleri yapılması planını açıklamıştı.
Çin'in Tayvan'ı kendi toprağı olarak görmesi ve gerektiğinde güç kullanarak adayı ele geçirebileceğini belirtmesi, Washington tarafından Asya'daki askeri varlığını artırmak için gerekçe olarak kullanılıyor.
Bradley, ortak özel kuvvet eğitimlerinin kapsamı ve katılacak ABD askerlerinin sayısı konusunda ayrıntı vermedi. Ancak tatbikatların sürdüğünü ve gelecekte genişletilebileceğini söyledi.
ABD'li komutan, tatbikatların ölçeğinin Filipinler hükümetinin ihtiyaçlarına göre belirleneceğini savunarak Washington'ın Filipinler ile güçlü bir ortak olmaya devam edeceğini ifade etti.
Bradley çatışmayı önlemenin en iyi yolunun ABD ve müttefiklerinin olası rakiplerine savaşı kazanamayacaklarını göstermek olduğunu savundu.
Ancak Washington'ın bölgedeki politikası, yıllardır kullanılan 'caydırıcılık' söyleminin ötesinde, ABD'nin Asya'daki askeri varlığını kalıcılaştıran bir strateji olarak öne çıkıyor. İran'daki savaş nedeniyle Washington'ın askeri kaynaklarının ve dikkatinin başka bir cepheye yöneldiği bir dönemde Asya'daki tatbikatların genişletilmesi ise ABD'nin küresel askeri angajmanlarının boyutunu bir kez daha gözler önüne seriyor.
Washington yönetimi çatışmayı önleme hedefini öne sürse de bölgede giderek daha fazla ABD askeri, daha fazla ortak tatbikat ve daha fazla silah bulunması, Asya-Pasifik'te gerilimin düşürülmesinden ziyade yeni bir güç mücadelesinin altyapısının güçlendirildiği eleştirilerine yol açıyor. (İLKHA)